เงินไหลมา

เงินไหลมา

ชื่อวิทยาศาสตร์ Syngonium podophyllum

วงศ์ ARACEAE

ถิ่นกำเนิด อเมริกากลาง

แสงแดด กึ่งแดดถึงแดดจัด

อุณหภูมิ 16–24 องศาเซลเซียส

ความชื้น ต้องการความชื้นสูง น้ำ ต้องการน้ำมาก

การดูแล เป็นพรรณไม้ที่ชอบแสงแดด หากปลูกภายในอาคารควรให้มีแสงแดดส่องถึงหรือนำออกมาตั้งให้โดนแดดเป็นครั้งคราว เป็นพืชที่ต้องการน้ำมาก และต้องการอากาศที่มีความชื้นสูง ควรใช้ผ้าหมาดๆ เช็ดใบเพื่อกำจัดฝุ่นและเพิ่มความชื้นให้แก่ใบเป็นประจำ

การปลูก ใช้ปุ๋ยคอก แกลบ ขุยมะพร้าว ดินร่วน อย่างละหนึ่งส่วนผสมดินปลูก เมื่อปลูกแล้วให้ใช้ไม้หลักที่หุ้มด้วยกาบมะพร้าวปักไว้ตรงกลางกระถางเพื่อเป็นที่ยึดเกาะของราก ให้ปุ๋ยสม่ำเสมอและควรเปลี่ยนกระถางเมื่อมีอายุประมาณ 2-3 ปี

การขยายพันธุ์ วิธีปักชำยอดหรือลำต้น

อัตราการคายความชื้น มาก อัตราการดูดสารพิษ ปานกลางถึงน้อย

เงินไหลมาเป็นพรรณไม้เลื้อยที่มีเถายาว มีลำต้นกลมสีเขียว ผิวลำต้นเกลี้ยง มีข้อห่างๆ รากออกตามข้อลำต้น แต่ละข้อจะมีกาบใบหุ้มอยู่ ใบเป็นใบเดี่ยวออกตามข้อสลับกัน ก้านใบยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ใบมีลักษณะคล้ายใบบอน ปลายใบแหลมโคนใบเว้าลึก หูใบยาว พื้นใบมีสีเขียวและมีสีเหลืองปนอยู่ที่บริเวณเส้นใบเล็กน้อย ดอกออกตรงส่วนยอดลักษณะดอกคล้ายกับดอกของบอน เงินไหลมาควรปลูกในที่ร่มที่มีแสงส่องถึง ต้องการน้ำมากและความชื้นสูง เป็นไม้ประดับที่มีความสามารถในการดูดสารพิษภายในอาคารได้พอสมควร แต่อัตราการคายความชื้นสูงจึงช่วยสร้างความสดชื่นให้แก่อากาศภายในอาคารบ้านเรือน

ว่านนางกวักมหาเศรษฐี

ว่านกวักนางพญามหาเศรษฐี

ความเชื่อ : ว่านกวัก นางพญามหาเศรษฐีนับถือกันมาแต่โบราณ ถ้าปลูกไว้หน้าร้าน หน้าบ้าน จะช่วยเรียกทรัพย์ ได้รับโชคอยู่เสมอ ช่วยให้ค้าขายดี มีลูกค้ามาอุดหนุนไม่ขาด ทำให้กิจการงานเจริญรุ่งเรืองร่ำรวยสมชื่อ อีกทั้งยังป้องกันภัยพิบัติทั้งปวงได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ทุกครั้งที่รดน้ำต้องเสกน้ำด้วยคาถา มิถิยาโน มหาลาโภ โหตุ ภะวันตุเม 3 จบ เสมอ จะเป็นมงคลยิ่งหากว่านออกดอกให้หาผ้าแพรสีขาวผูกรับขวัญรับโชค อธิษฐานตามปรารถนา ผู้เป็นเจ้าของจะสมใจ (แม้บางคนไม่เคยสนใจและใส่ใจก็ประจักษ์ด้วยตนเองมาแล้ว) นับเป็นว่านมงคลนาม ซ้ำยังถูกหลักฮวงจุ้ยด้วย 
ลักษณะของว่านกวักนางพญามหาเศรษฐี : ลักษณะ หัว ต้น ใบ และดอกของว่านกวักนางพญามหาเศรษฐีคล้ายกับว่านกวักนางพญาใหญ่มาก แต่ถ้าพิจารณาอย่างถ้วนถี่แล้ว จะพบว่าว่านกวักนางพญามหาเศรษฐีนั้น จะมีขนาดของของช่วงลำต้น ก้าน สั้นกว่ากวักนางพญาใหญ่ และใบจะออกกลมๆป้อมๆสั้นๆกว่า จุดตายที่ผมจะแนะนำคือ หูใบของว่านกวักนางพญามหาเศรษฐีจะชิดกว่าทุกว่าน

วิธีปลูกของว่านกวักนางพญามหาเศรษฐี : ควรปลูกในที่สูง หากปลูกในวันพฤหัสบดี หรือวันศุกร์ข้างขึ้นจะเป็นมงคลยิ่ง การปลูกจะปลูกด้วยหัวหรือแยกกอก็ได้ โดยนำดินสะอาดมาเผาหรือตากแห้งคลุกกับอิฐหัก ใบก้ามปู เวลาปลูกอย่ากลบดินท่วมหัวว่าน อย่ากดดินแน่น อย่ารดน้ำเยอะ เพราะหัวจะเน่า ก่อนรดน้ำต้องเสกน้ำรดด้วยคาถา มิถิยาโน มหาลาโภ โหตุ ภะวันตุเม 3 จบ  หรือ 9 จบ ทุกครั้ง

กระชายดำ

กระชายดำ

ชื่อว่าน : ว่านกระชายดำ

ชื่อวิทยาศาสตร์ :Kaempferia parviflora Wall. Ex Baker

ชื่อวงศ์ : ZINGIBERACEAE

ชื่ออื่นๆ : ว่านจังงัง, ว่านกำบัง, ว่านกำบังภัย, ว่านพญานกยูง, ว่านกั้นบัง

ลักษณะ

ไม้ล้มลุกมีลำต้นเป็นปุ่มปมอยู่ใต้ดิน ลักษณะทั่วไปเหมือนกับกระชาย ต่างกันที่เนื้อในหัวของว่านกระชายดำจะมีสีม่วง เมื่อหัวเริ่มแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มขึ้นเรื่อยๆ ไปจนถึงสีดำ มีกลิ่นหอมอ่อน ผิวเปลือกด้านนอกสีเหลือง

ใบเดี่ยวรูปรี แทงก้านขึ้นมาจากหัวใต้ดินสีเขียวสด ปลายใบแหลม ขอบใบหยักตามเส้นใบ ผิวใบเป็นร่องคลื่นตลอดใบตามแนวเส้นใบ โคนก้านใบเป็นกาบหุ้มลำต้นไว้ ขอบก้านใบมีสีแดงอ่อนตลอดความยาวก้าน กลางก้านเป็นร่องลึก

ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอดบริเวณซอกก้านใบ ดอกย่อยสีขาวแต้มชมพูอ่อน ริมปากดอกมีสีขาว มีใบเลี้ยงที่ช่อดอก กลีบรองกลีบดอกเชื่อมติดกันมีลักษณะเป็นรูปท่อมีขน ดคนเชื่อมติดกันเป็นช่อยาว เกสรตัวผู้จะเหมือนกลีบดอก อับเรณูอยู่ใกล้ปลายท่อ เกสรตัวเมียมีขนาดยาวเล็ก ยอดของมันเป็นรูปปากแตร เกลี้ยงไม่มีขน

ประโยชน์/สรรพคุณ

หัวว่านช่วยเพิ่มกำลังทางเพศและเป็นยาบำรุงกำลัง ใ้ช้เป็นยาบำรุงหัวใจ บำรุงกำลัง เป็นยาเจริญอาหารและบำรุงธาตุ แก้ใจสั่นหวิว แก้ลมวิงเวียน แน่นหน้าอก แก้แผลในปาก แก้ฝีอักเสบ แก้กลากเกลื้อน ขับปัสสาวะพิการ แก้บิดมูกเลือด แก้ปวดมวนในท้อง ท้องเดิน แก้ซางตานขโมยในเด็ก นำหัวว่านมาหั่นเป็นแว่น ตากแดดให้แห้ง บดให้เป็นผงละเอียดผสมกับน้ำผึ้งแท้ ปั้นเป็นยาลูกกลอน กินเช้าเย็น เป็นยาอายุวัฒนะ ให้คุณค่าทางคงกระพันชาตรี นิยมอมหัวว่าน

แก้กามตายด้าน
หัวกระชายดำสดนำมาดองกับสุราขาว และน้ำผึ้งแท้ในอัตราส่วน กระชายดำ 1กก./เหล้าขาว 3 ขวด / น้ำผึ้งแท้ 1 ขวด ดองทิ้งไว้ 9-15 วัน (3 วันเป็นเหล้า 9 วันเป็นยา) ดื่มวันละ 1-2 เป๊ก จะทำให้ร่างกายกระชุ่มกระชวย ช่วยลดอาการกามตายด้าน และบำรุงกำหนัด

วิธีปลูก

ดินร่วนซุย ไม่ชอบน้ำท่วมขัง แสงแดดรำไร โดยธรรมชาติกระชายดำชอบขึ้นตามร่มไม้ ในป่าดิบ และป่าเบญพรรณทั่วไป ใช้ส่วนที่เป็นเหง้าหรือหัวในดินที่แก่นำมาปลูก ปลูกในช่่วงฤดูฝน มิ.ย.-ก.ค

ว่านสี่ทิศ

ว่านสี่ทิศ

ว่านสี่ทิศ จัดเป็นไม้ดอกประดับชนิดหนึ่งที่นิยมปลูกกันทั่วโลก เนื่องจากให้ดอกใหญ่ และที่มีหลากสีสวยงาม จัดเป็นไม้ดอกส่งออกชนิดหนึ่งที่นิยมปลูก และสร้างรายได้ให้แก่เกษตรมาก
ว่านสี่ทิศ เป็นไม้ดอกไม้ประดับประเภทหัว เป็นพืชล้มลุกนานหลายปี และจัดเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวตระกูล Amaryllidaceae มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้ และทวีปอัฟริกา มีชื่อสกุลแรกเป็น Amaryllis ตั้งโดย Linnacus ในปี ค.ศ.1753 ต่อมามีการผสมว่านสี่ทิศข้ามสายพันธุ์ ระหว่าง African species กับ American species ทำให้มีลักษณะเปลี่ยนไป Herbert จึงเสนอชื่อสกุลเพิ่มอีกเป็น Hippeastrum เมื่อปี ค.ศ. 1821 ดังนั้น ว่านสี่ทิศจึงมีชื่อสกุล 2 ชื่อ ตามถิ่นกำเนิด และลักษณะของก้านช่อดอก คือ สกุล Amaryllis มีถิ่นกำเนิดในแถบอัฟริกาใต้ มีลักษณะก้านช่อดอกตัน ส่วนสกุล Hippeastrum มีถิ่นกำเนิดในแถบอเมริกาใต้ มีลักษณะก้านช่อดอกกลวง แต่ทั่วไปมักใช้ชื่อสกุล Amaryllis มากกว่า ส่วนชื่อสกุล Hippeastrum ยังนิยมใช้บ้างในประเทศเนเธอร์แลนด์ และหลายประเทศในยุโรป

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
หัวหรือลำต้น
ว่านสี่ทิศมีหัวเป็นลำต้นใต้ดิน ประกอบด้วยข้อสั้นๆ อัดแน่นอยู่บริเวณส่วนล่างของหัว ที่เรียกว่าฐานหัว (basal plate) หัวด้านบนเป็นแบบ tunicate bulb ประกอบด้วยกาบใบ (scale) หลายอันเชื่อมติดกันเป็นวง (concentric) และเรียงซ้อนกันเป็นชั้น จนมีลักษณะเป็นหัวกลมคล้ายหอมหัวใหญ่ ที่ทำหน้าที่เป็นแหล่งเก็บสะสมอาหาร กาบใบชั้นนอกสุดจะแห้งคล้ายเยื่อกระดาษห่อหุ้มรอบหัว ทำหน้าที่ป้องกันการระเหยน้ำของเนื้อเยื่อภายในจากสภาพแวดล้อมภายนอก บริเวณโคนกาบเป็นจุดกำเนิดตา และตาข้างที่เจริญ และพัฒนาเป็นหัวใหม่

หัวว่านสี่ทิศ
ราก
ระบบรากประกอบด้วยรากฝอยจำนวนมาก เจริญออกจากฐานหัว รากมีลักษณะกลมเรียว มีขนาดใกล้เคียงกันทุกราก บริเวณปลายรากแตกกิ่งรากย่อยออกเป็นแขนง รากเมื่ออายุน้อยจะมีสีขาว และเป็นสีน้ำตาลอ่อนเมื่ออายุมากขึ้น
ใบ
ใบเป็นใบเดี่ยว แตกออกเรียงสลับจากกาบใบ (หัว) บริเวณโคนใบโค้งงอเข้าหากันจนถึงกลางใบ ทำให้มองดูคล้ายลำต้น แต่ละใบจะแผ่ออกเป็นแผ่นในช่วงปลายใบ มีรูปร่างเรียวยาว อวบน้ำ ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม (acute) รูปทรงคล้ายดาบจีน กลางใบมีเส้นขนาดใหญ่ 1 บริเวณ หัวว่านสี่ทิศ 1 หัว จะมีใบประมาณ 3-10 ใบ สีของใบจะมีสีเขียว ยกเว้นบางพันธุ์ที่มีสีครีมหรือแดงเข้มตามขอบหรือปลายใบ เช่น พันธุ์ดอกสีแดงเข้ม (ใบสีแดง)
ดอก
ดอกออกเป็นช่อ แบบ umbel มีดอกย่อยตั้งแต่ 2 ถึง 15 ดอก ขึ้นอยู่กับชนิด และพันธุ์ ก้านช่อดอก (peduncle) มีสีเขียว ขนาดใหญ่ตั้งตรง ยาว มีลักษณะอวบน้ำ มีทั้งก้านช่อดอกกลวง และตัน  ผิวก้านช่อดอกมีไขเคลือบ ก้านของดอกย่อย (pedicel) จะแตกออกส่วนปลายก้านช่อ มีลักษณะกลมหรือเหลี่ยมเล็กน้อย ขนาดเท่าๆกัน บริเวณโคนก้านของดอกย่อยจะมีกาบรองดอก (bract) เรียกว่า bracteole ดอกตูมจะมีกาบรองดอกสีเขียวหรือสีต่างๆตามพันธุ์คล้ายใบ 2 อัน ห่อหุ้มช่อดอกไว้ ระยะนี้ เรียกว่า spathe valve tres chic
ดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ประกอบด้วยฐานรองดอก (receptacle) และกลีบดอก กลีบดอกเกิดจากการรวมตัวของ sepal และ petal เรียกว่า tepal เชื่อมติดกันเป็นกรวยบริเวณโคนดอก ส่วนปลาย tepal ฉีกแยกจากกันเป็นกลีบ ส่วนโคนที่เป็นกรวยเรียกว่า tepal tube ส่วนปลายที่แยกออกจากกันเป็นกลีบหลายกลีบ เรียกว่า tepal seg รูปร่างกลีบเป็นสามเหลี่ยม สามเหลี่ยมมนหรือทรงเรียวยาวขึ้นอยู่กับสายพันธุ์  สีกลีบดอกมีหลายสี เช่น แดง ส้ม ชมพู ขาว บานเย็น และสีผสมในดอกเดียว ตรงกลางดอกประกอบด้วยเกสรตัวผู้มี 6 อัน ที่ออกจากก้านชูเกสรที่เชื่อมรวมกันบริเวณโคนดอก เกสรตัวผู้มีละอองเกสร (pollen) สีเหลืองจำนวนมาก ส่วนเกสรตัวเมียมี 1 ก้าน ยอดเกสรตัวเมีย (stigma) แยกเป็น 3 แฉก (trifurcate stigma) รังไข่เป็นแบบ inferior ovary มี 3 ช่อง (locule) มีไข่อ่อน (ovule) เกาะติดผนังรังไข่แบบ axile placentation โดยเรียงตัวเป็น 2 แถว ในแต่ละ locule

ผล
ผลเป็นแบบ capsule แบ่งเป็น 3 ส่วน ภายในประกอบเมล็ดมีขนาดใหญ่ และแบน มีสีดำเมื่อแก่จัด

ชนิดว่านสี่ทิศตามสีดอก
1. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีขาวบริสุทธิ์ ครีม และขาวปนเขียว เช่น White Dazzlc (pure whitc), Dazzle (pure whitc) และ Christmas Gift (white)
2. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีแสด ชนิดดอกชั้นเดียวและดอกซ้อน เช่น Orange Sovercign (pure orangc), Bouquct (salmon) และ Lydia (palc salmao)

 3. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีชมพู ชมพูอ่อน ชมพูเข้ม ชมพูปนม่วง และชมพูปนแดง เช่น Susan (soft pink), Beautiful Lady (pale mandarin red) และ Byjou (soft burnt apricot)

 4. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีแดง แดงสด แดงเข้ม และแดงดำ ได้แก่ Cantate (milky deep red), Dutch Bcllc (opal rose), Ludwig’s Goliath (bright scarlct), Oskar (rich deep red) และ Rcd lion (dark red)

 5. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีเหลือง เป็นว่านสี่ทิศพื้นเมืองในแถบลาตินอเมริกัน

 6. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีม่วงปนน้ำเงิน เป็นว่านสี่ทิศพื้นเมืองที่พบตามหน้าผาแถบทะเลใต้

 7. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีเขียว เป็นว่านสี่ทิศพื้นเมืองในแถบอเมริกากลาง ซึ่งหายากมาก

 8. ว่านสี่ทิศที่มีดอกสีประ และลาย เช่น Apple blossom (white flushed pink), United Nationss (white striped vermilion), Cinderella (orange with white stripc) และ Valentine (white with pink veins) 
ชนิดว่านสี่ทิศตามสีใบ

 1. กลุ่มว่านสี่ทิศที่มีใบเขียว เป็นว่านสี่ทิศที่มีใบเรียวยาวสีเขียว ออกดอกปีละครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ถึงมิถุนายน ขณะออกดอกจะไม่มีใบ ดอกขนาดเล็ก รูปทรงของดอกเป็นแบบปากแตรสั้น และมักไม่ติดผลในธรรมชาติ ได้แก่ พันธุ์ดอกสีแดง ครีม ชมพู และส้ม

 2. กลุ่มว่านสี่ทิศที่มีแถบเส้นกลางใบ เป็นว่านสี่ทิศที่มีใบกว้างหนา มีแถบเส้นกลางใบ สีขาว เขียวอ่อน และเขียวปนเหลือง ออกดอกตลอดปี ดอกขนานเล็กถึงกลางรูปทรงของดองเป็นแบบปากแตรยาว กลีบดอกสีพื้นขาวมีร่างแหสีชมพูปนม่วง ชมพูเข้ม หรือชมพูปนส้ม และไม่ติดผลในธรรมชาติ ได้แก่ รางนาค รางเงิน และรางทอง

การเติบโต

 การเติบโตของว่านสี่ทิศ แบ่งเป็น 3 ระยะ

ระยะเติบโตทางดอก (reproductive phase) เป็นระยะที่มีการเจริญเติบโตของก้านดอก ดอก ผล และเมล็ด

ระยะเติบโตทางใบ (vegetative phase) เป็นระยะที่มีการเจริญเติบโตของราก หัว และใบ

ระยะพักตัว (dormancy) เป็นระยะพักตัวที่ส่วนต่างๆ ของลำต้นเทียมเหนือดิน และส่วนราก แห้งตาย คงเหลือแต่ส่วนหัวที่ยังมีชีวิตอยู่ใต้ดิน เหมือนพืชตระกูลว่านชนิดอื่น โดยทั่วไปเมื่อถึงช่วงต้นฤดูฝนจะเข้าสู่วงจรเจริญเติบโตของดอกอีกครั้ง แต่บางสายพันธุ์อาจพบการเจริญของช่อดอก และใบในระยะไล่เลี่ยหรือพร้อมกัน

ว่านสี่ทิศ

ว่านสี่ทิศเป็นไม้ดอกประเภทหัวที่มีลักษณะของการเจริญเติบโตเป็นแบบหลายฤดู (herbaceous perennial) วงจรการเจริญเติบโตของว่านสี่ทิศ ถ้าปลูกจากหัวพันธุ์ขนาดใหญ่ที่สามารถให้ดอกได้และเป็นหัวที่หมดระยะพักตัวแล้วจะมีการเจริญเติบโตของช่อดอกขึ้นสู่เหนือดินก่อน ช่อดอกนี้เป็นช่อดอกที่ได้รับการสร้างขึ้นมาในช่วงปลายของระยะการเจริญเติบโตทางใบของต้นแม่ไปจนถึงช่วงที่หัวใหม่มีการพักตัว

ช่อดอกที่แทงออกมาจะเจริญ และพัฒนามาจากตาข้าง (axillary bud) ของกาบใบที่อยู่บริเวณวงที่ 4 ของหัวนับจากใจกลางหัวออกมา ซึ่งอาจเจริญ และพัฒนาได้มากกว่า 1 ช่อดอกในหัวเดียว โดยเฉพาะหัวที่มีขนาดใหญ่ ตาดอกที่เจริญเป็นช่อดอกจะเจริญอย่างต่อเนื่องแม้ว่าจะอยู่ในระยะพักตัวก็ตาม เมื่อหัวมีการเติบโต ช่อดอกจะเริ่มขยายขนาด และยืดตัวเป็นก้านโผล่เหนือดินอย่างรวดเร็ว หลังจากดอกบานจะมีการเจริญเติบโตของใบตามมา

ในขณะที่ใบมีการเติบโตจะมีการเติบโตของหัวใหม่ควบคู่กัน จนกระทั่งเมื่อดอก และใบแห้งตาย และสิ้นสุดการเจริญเติบโต หัวใหม่จึงจะหยุดขยายขนาดเข้าสู่ระยะพักตัวอีกครั้ง 

ว่านสี่ทิศบางสายพันธุ์ไม่มีระยะพักตัว มีการสร้างดอก และใบได้ตลอดปี แต่ว่านสี่ทิศโดยทั่วไปจะมีระยะพักตัวในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม คือ อุณหภูมิประมาณ 22-25 องศาเซลเซียส โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว ภายใน 1 ปี จะเติบโตได้มากถึง 3 ช่วง คือ ออกดอก และเติบโตได้ปีละ 3 ครั้ง

การปลูกว่านสี่ทิศ

การเพาะขยายพันธุ์ นิยมใช้วิธีการขยายพันธุ์ด้วยการตัดแบ่งหัวปักชำหรือใช้เหง้าหัวใหม่ที่แตกออกแบ่งปลูก

1. การตัดแบ่งหัว

การชำหัวว่านสี่ทิศชำหัวว่านสี่ทิศ

การตัดหัวแบ่งเพาะชำจัดเป็นวิธีที่ง่าย สะดวก และให้ผลดีที่สุด ด้วยการผ่าหัวว่านออกเป็นส่วนๆ 4-8 ส่วน ขึ้นอยู่กับขนาดหัว ตามแนวจากล่างจนสุดปลายหัว โดยในส่วนล่างต้องให้มีแขนงรากติดอยู่ทุกส่วนที่แบ่ง การตัดแบ่งให้หันด้านล่างที่มีรากติดขึ้น และตััดแบ่งโดยกะระยะให้มีรากติดทุกส่วน

หลังจากนั้น นำส่วนที่ตัดแบ่งปักชำลงดินในกระถางหรือแปลงเพาะชำที่เตรียมได้จากการผสมดินกับอินทรีย์วัตถุ เช่น ปุ๋ยคอก แกลบ ขี้เถ้า ขุยมะพร้าว

ขั้นตอนการปักชำจะใช้นิ้วหรือพลั่วเล็กตักเปิดหน้าดินลึก 3-5 เซนติเมตร แล้วนำส่วนหัวที่ตัดแบ่งวางลงในร่อง พร้อมกลบเกลี่ยดินกลบ โดยไม่ต้องแน่น หลังจากนั้นทำการรดน้ำเพียงเล็กน้อยพอดินชุ่ม วันละ 1-2 ครั้ง จนหัวมีการเติบโตของใบประมาณ 7-10 สัปดาห์ แล้วจึงแยกปลูกในกระถางเพื่ออนุบาลให้โต

2. การแบ่งหัวย่อย

 เป็นวิธีการแยกหัวย่อยออกจากหัวหลักแล้วนำมาปลูก ซึ่งแต่ละหัวจะมีขนาดแตกต่างกัน หัวหลักที่เติบโตประมาณ 1-2 ปี จะสามารถแตกหัวย่อยได้ 2-3 หัว/ปี แต่อาจพบบางสายพันธุ์ที่แตกหัวย่อยได้มากกว่า 5 หัว/ปี

3. การเพาะเมล็ด

 เป็นการขยายพันธุ์เพื่อให้ได้พันธุ์ใหม่ โดยการถ่ายละอองเรณูผลจะแก่ภายใน 30-35 วันเมล็ดมีเปลือกสีดำ ไม่มีการพักตัว ควรนำเมล็ดไปเพาะทันที หรือภายใน 7 วัน ในวัสดุที่มีการระบายน้ำดี และมีความชื้นสม่ำเสมอ เมล็ดจะงอกภายใน 10-14 วันหลังเพาะ และมีการงอกแบบ epigeal germination

วิธีปลูกว่านสี่ทิศ

ว่านสี่ทิศมีหัวเป็นแบบ true bulb เจริญเติบโตได้ดีในดินที่มีระบายน้ำดี เช่น ดินร่วน ดินร่วนปนทราย ที่มีความเป็นกรดเป็นด่าง 6.0-7.0 ในกรณีที่ปลูกเลี้ยงในกระถางควรใช้ดินผสมที่มีอัตราส่วนผสมของ ดิน:ทราย:ขี้เถ้าแกรบ:ปุ๋ยหมัก เท่ากับ 2:1:1:1 โดยปริมาตร ดินผสม 1 ลูกบาศก์เมตรใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15 ปริมาณ 1 กิโลกรัม และปูนขาว ½ กิโลกรัม และรดปุ๋ยเคมีละลายน้ำสูตร 15-15-15 ความเข้มข้น 50 มิลลิกรัมต่อลิตรทุกสัปดาห์ 

ว่านสี่ทิศที่เจริญเติบโตให้ใบได้เดือนละ 1 ใบ และมีใบ 6-12 ใบ ทุกๆ 4 ใบ จะมีตาดอก และจุดกำเนิดหัว การเกิดตาดอกของว่านสี่ทิศขึ้นกับอายุของหัว และขนาดของหัว โดยหัว (bulbet) ที่เกิดจาการเพาะเมล็ด การแยกออกจากหัวและการผ่าหัวจะต้องปลูกเลี้ยงเป็นเวลา 1-2, 2 และ 3 ปี จึงจะออกดอกตามลำดับ ส่วนขนาดของหัวที่มีขนาดเส้นรอบหัว 22-24,24-26 และมากกว่า 26 เซนติเมตร จะมีช่อดอกเฉลี่ย 1,1 ½ และ 2 ช่อต่อหัวต่อปีตามลำดับ

การรักษาตาดอกว่านสี่ทิศไม่ให้ฝ่อในต่างประเทศทำได้ด้วยการขุดหัวที่มีอายุที่สามารถออกดอกได้ นำมาผึ่งหัวให้กาบนอกแห้ง และเก็บหัวที่อุณหภูมิ 13 องศาเซลเซียสในสภาพมืดประมาณ 8 สัปดาห์ อุณหภูมิ 21-25 องศาเซลเซียส ประมาณ 2 สัปดาห์ เมื่อนำมาปลูกจะแทงช่อดอกในเวลา 2-4 สัปดาห์ ดอกบานหลังปลูก 6-8 สัปดาห์ ส่วนตามบ้านเราใช้วิธีตัดใบออก และนำไปเก็บไว้ที่อุณหภูมิ 4-10 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 4-6 สัปดาห์ เมื่อนำออกปลูกจะแทงช่อดอกหลังปลูก 2 สัปดาห์ หัวที่มีขนาดโตเต็มที่หรือพร้อมออกดอก สังเกตได้จากเปลือกนอกสุดที่มีแผ่นเยื่อสีดำ หรือสีน้ำตาล

การทำให้ว่านออกดอกนอกฤดู

 การออกดอกของว่านมักสัมพันธุ์กับอุณหภูมิ และความชื้น โดยปกติพืชตระกูลว่านที่มีหัวจะออกดอกหลังระยะพักตัวหลังจากได้น้ำครั้งแรก ดังนั้น การบังคับให้ว่านออกดอกจะใช้วิธีการงดน้ำประมาณ 6-8 สัปดาห์ ก่อนให้น้ำ และให้ปุ๋ยอีกครั้ง นอกจากนั้น ยังมีการใช้สารเคมีกระตุ้นการออกดอก เช่น สาร Gibberelling (GA)

ว่านพระตะบะ

ว่านพระตบะ

ว่านพระตบะ ต้นใหญ่เพราะกระถางใหญ่สมบูรณ์

ความเชื่อส่วนตัว

ความเชื่อตามตำรา : ครูบาอาจารย์กล่าวไว้ว่าว่านพระตบะสามารถใช้ป้องกันภูตผีปีศาจได้ดียิ่งนัก ซึ่งสามารถใช้ได้ดีทุกส่วนของต้นว่าน หรือแม้แต่ดินที่ปลูกว่านพระตบะต้นนี้ เมื่อเอาซัดเข้าไปยังผู้ที่ถูกปีศาจสิงอยู่ จะสามารถขับไล่ปีศาจออกได้ หากนำว่านนี้ติดตัวไปด้วยภูตผีทั้งปวงจะเกรงกลัวและหลีกลี้หนีไกล ไม่กล้าสำแดงฤทธิ์เดชอภินิหารใด ๆ

ว่านพระตบะสามารถใช้กับผีทุกประเภท ไม่เว้นแม้กระทั่งพรายน้ำพรายบก และพรายอากาศทั่วไป  ตลอดทั้งผีตามป่าดงพงสูง ผีป่า ผีปอบ ผีชมบ ผีที่มีชื่อใด ๆ ก็ตามย่อมเกรงกลัวว่านนี้ทั้งสิ้น ว่านพระตบะต้นนี้จึงใช้ปกป้องและป้องกันตัวได้ทุกสถานที่ จะไม่มีปีศาจชนิดใดมาสำแดงการหลอกหลอนได้เลย 

ผู้ที่ถูกปีศาจเข้าสิงอยู่พอมองเห็นผู้มีว่านพระตบะเข้า มักจะแสดงอาการเกรงกลัว ให้เห็นเป็นพิรุธทันที  ถ้าผีเข้าใครอยู่ เอาว่านพระตบะนี้ไปซุกไว้ใต้ที่นอนโดยไม่ให้รู้ตัว มันจะกระโดดลุกหนีเพราะที่นอนนั้นร้อนเป็นไฟแก่มันขึ้นมา ถ้าถือว่านนี้เข้าไปใกล้ก็จะล้มลงชักในทันที แต่มีข้อแม้ว่าว่านพระตบะจะไม่สามารถขับไล่ผีปู่ย่าตายายได้ แต่จะทำให้กลัว เมื่อเห็นว่านพระตบะก็จะรีบออกหลังจากบอกความต้องการที่มารบกวนแล้วก็ออกไป

สำหรับ ในรายที่เข้าทรงเจ้า ถ้านำหัวว่านนี้เข้าไปถามว่านี้คือว่านอะไร หากเป็นเจ้าเข้าทรงจริงๆจะรู้จัก และบอกชื่อถูกรวมทั้งยังบอกสรรพคุณของว่านได้ แต่ถ้าเข้าทรงเท็จคือหลอกลวงแอบแฝงหากินโดยไม่มีใครเข้าทรงก็จะไม่รู้จัก เพราะแม้แต่พระภูมิเทพเจ้าที่หรือเทพาอารักษ์ทุกองค์ท่านก็รู้จักว่านนี้ดีทั้งนั้น เพราะว่านนี้ไม่มีอิทธิฤทธิ์อย่างใดแก่ท่าน

การนำไปใช้ตามความเชื่อสมัยโบราณ

เมื่อมีหญิงจะคลอดบุตร เพียงแบ่งหัวว่านพระตบะผูกแขวนไว้ตรงหัวนอนหญิงคนนั้น และแขวนไว้ที่กระโจมเด็กเพียงชิ้นเล็ก ๆ ก็สามารถป้องกันได้ทุกอย่าง ถ้าเด็กนอนสดุ้งผวา เอาว่านผูกข้อมือจะหลับสบาย ผู้ใหญ่หลับตาเห็นแต่ภูตผีปีศาจ เอาว่านนี้ใส่ไว้ใต้หมอนก็จะหายได้ มีว่านนี้อยู่กับตัวพรายแม่ที่ตายไปจะมารบกวนลูกไม่ได้ และพรายลูกที่ตายไปก็ไม่อาจมารบกวนแม่ได้เช่นเดียวกัน ทาง ที่ดีนั้นควรเอาว่านนี้ใส่ตลับแขวนห้อยคอไว้ จะป้องกันในทางปีศาจได้ทุกชนิดทุกอย่างหมดหากมีผีป่ากินคน โดยมีอาการท้องร่วงเหมือนอหิวาให้ใช้หัวว่านนี้ฝนละลายน้ำให้กิน ก็จะหายได้เหมือนกัน

 ลักษณะของว่านพระตบะ : ต้นเหมือนต้นขมิ้นอ้อย ทั้งต้นและใบมีสีเขียว หลังใบมีคราบคล้ายใบลิ้นเสือ ใต้ท้องใบจะมีขนนุ่ม หัวเหมือนขมิ้นอ้อยแต่ใหญ่กว่านิดหน่อย ตะเกียงยาวก้าวก่าย มีรสร้อนฉุนจัด เนื้อในมีสีขาว แสดงลักษณะว่ามีธาตุปรอทที่มีอิทธิฤทธิ์มา

 วิธีการปลูกว่านพระตบะ : ว่านพระตบะต้องปลูก วันข้างขึ้น ตรงกับ วันอังคาร พฤหัส หรือ วันเสาร์ จึงจะดี ก่อนปลูกต้องตั้ง นะโม 3 จบ  แล้วตามด้วย อิติปิโส จนถึง ภะควาติ 3 จบ หรือ 9 จบ เวลารดน้ำ  ต้อง กลั้นลมหายใจท่อง นะโมพุทธายะ 3 จบ แล้ว

ว่านเปรียะ ชเนี๊ยะ

ว่านเปรียะ ชเนี๊ยะ

ว่านเสน่ห์จันทร์เขียว

ว่านเสน่ห์จันทน์เขียว

ชื่อวิทยาศาสตร์

Homalomena spp.

วงศ์

ARACEAE

ชื่อสามัญ

-

ชื่ออื่นๆ

-

ลักษณะทั่วไป

เป็นว่านที่เกิดจากหัวที่อยู่ใต้ดิน ลำต้นโผล่ขึ้นมาเหนือดิน มีลักษณะเป็นกอกลม คล้ายต้นบวบมีสีน้ำตาลไหม้ ใบเป็นรูปหัวใจ ปลายใบแหลม โคนเว้า พื้นใบและก้านใบมีสีเขียว ช่วงใบถี่ ขอบใบเรียบไม่มีหยัก ใบออกตรงส่วนยอดของลำต้น ออกดอกเป็นกลุ่มระหว่างกาบของก้านใบ ลักษณะของดอกคล้ายกับดอกจำปีตูมมีสีเขียว มีกาบดอกห่อหุ้มเกสรอยู่ และมีลักษณะเป็นแท่ง ว่านเสน่ห์จันทน์เขียวมี 2 ชนิด คือ ชนิดหนึ่งเกสรจะมีกลิ่นหอมอ่อนๆ และอีกชนิดหนึ่งเกสรไม่มีกลิ่นหอม

การปลูก

เสน่ห์จันทน์เขียวเป็นว่านที่ปลูกได้ในดินทุกชนิด แต่จะเจริญงอกงามได้ดีในดินปนทราย ควรปลูกในที่ร่มหรือที่ร่มรำไร ให้มีแสงแดดส่องได้เพียงเล็กน้อย ถ้าถูกแสงแดดจัดนานจะทำให้ใบไหม้ การให้น้ำควรให้สม่ำเสมอทั้งเช้าและเย็น เพราะว่านเสน่ห์จันทน์เขียว เป็นไม้ที่ต้องการความชื้นสูงพอสมควร

การขยายพันธุ์

โดยการแยกหน่อจากหัวเดิมมาปลูกใหม่

ความเป็นมงคล

เสน่ห์จันทน์เขียวเป็นว่านเสน่ห์เมตตามหานิยม ปลูกเลี้ยงไว้เพื่ออำนวยโชคลาภและทำให้ผู้เป็นเจ้าของมีเสน่ห์ การพบปะผู้คนก็จะมีแต่คนชอบคนรักในตัวผู้เป็นเจ้าของว่าน และเป็นว่านที่เหมาะที่จะปลูกไว้ตามร้านค้าและบ้านเรือนเพราะจะทำให้มีลูกค้าหรือแขกบ้านไปมาหาสู่อย่างมิตรอย่างสม่ำเสมอ

ว่านเศรษฐีขอดทรัพย์

ชื่อวิทยาศาสตร์

-

วงศ์

LILIACEAE

ชื่อสามัญ

-

ชื่ออื่นๆ

เศรษฐีกอบทรัพย์

ลักษณะทั่วไป

ลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดิน คล้ายหอมหัวเล็ก เนื้อภายในหัวจะมีสีขาว ใบว่านเศรษฐีขอดทรัพย์ออกเป็นกลุ่มใหญ่ๆ เป็นกอ ลักษณะใบคล้ายใบกุยช่าย มีสีเขียวแก่เป็นเงามัน ปลายใบจะงอม้วนเป็นวง

การปลูก

ดินที่เหมาะแก่การปลูกคือดินร่วนผสมใบไม้ผุกับทราย ระบายน้ำได้ดี รดน้ำเช้า-เย็น ให้ว่านถูกแดดบ้างเป็นบางเวลา และควรปลูกในกระถางแขวน หรือกระถางทรงเตี้ยปากกว้าง

การขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยการแยกกอ หรือ โดยการใช้หัว

ความเป็นมงคล

ถือว่าเป็นว่านทางเมตตามหานิยม หากทำมาค้าขายก็จะซื้อขายคล่อง และยังเป็นว่านเสี่ยงทาย คือหากปลายใบม้วนเป็นวงหมดทุกใบธุรกิจการงานจะประสบความสำเร็จดี ยิ่งถ้าว่านออกดอกจะยิ่งมีโชคลาภยิ่งขึ้น แต่ถ้าใบตรงไม่ม้วนงอก็จะไม่มีโชคลาภ ธุรกิจการงานไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร 

ว่านนางคุ้ม

ว่านนางคุ้ม

ว่านนางคุ้ม หรือ ว่านผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน

จัดเป็นไม้ดอกไม้ประดับ รวมถึงเป็นไม้มงคลที่นิยมปลูกไว้ภายในบ้าน ทั้งการปลูกในกระถาง และปลูกในแปลงจัดสวน เนื่องจาก มีความเชื่อว่า สามารถปกป้องภัยอันตรายต่างๆไม่ให้ย่ำกรายเข้ามาในบ้านได้ รวมถึงมีความนิยมชมชอบเพื่อการปลูกประดับใบ และดอกที่มีลักษณะเด่นแปลกตา และสวยงาม

• ถิ่นกำเนิด : ในแถบประเทศแหลมมาลายู จนถึงทางเหนือของออสเตรเลีย

• วงศ์ : AMARYLLIDACEAE

• ชื่อวิทยาศาสตร์ : Eurycles amboinensis Lindl.

• ชื่อสามัญ :

– Brisbane Lily

– Cardwell Lily

– Northern Christmas Lily

• ชื่อท้องถิ่นไทย :

– ว่านนางคุ้ม

– ว่านผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน

– ว่านอ้ายเห้ว

– บัวงัน

– บัวเงิน

– บัวบก

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ราก และลำต้น

ลำต้นแท้ว่านนางคุ้มจะเป็นส่วนหัวหรือเหง้าที่อยู่ใต้ดิน มีลักษณะทรงกลมที่เป็นกลีบหัวเรียงซ้อนกันแน่น โดยที่ส่วนปลายหัวจะมีตายอดที่เจริญออกมาเป็นใบ และช่อดอก โดยมีโคนก้านใบห่อซ้อนกันแน่นทำให้คล้ายลำต้น แต่แท้จริงแล้ว คือ ลำต้นเทียม แต่เรามักเรียกหรือเข้าใจว่าเป็นลำต้นแท้จริง

หัวหรือลำต้นแท้ของว่านนางคุ้มจะมีรูปทรงกลม คล้ายหอมหัวใหญ่ ประกอบด้วยฐานหัวที่เป็นปล้องซ้อนกัน ถัดมาจะเป็นกาบหัวที่เรียงซ้อนกันแน่นกลายเป็นหัวทรงกลม กาบด้านในมีสีขาว ส่วนกาบด้านนอกสุดจะแห้งมีสีน้ำตาล ทำหน้าที่ป้องกันการคายระเหยน้ำออกจากหัว ส่วนรากของว่านนางคุ้มจะมีเพียงระบบรากฝอยที่แตกออกจากฐานหัว

ใบ

ใบว่านนางคุ้มจะแทงออกจากส่วนปลายของหัวที่เจริญมาจากกาบหัว โดยมักพบจำนวน 7-8 ใบ/ต้น ใบจะประกอบด้วยกาบใบหรือก้านใบสีเขียวอ่อน ยาว 25-50 ซม. ที่เรียงซ้อนกันจนทำให้มีลักษณะคล้ายลำต้น ถัดมาเป็นส่วนของใบที่มีลักษณะมนคล้ายรูปหัวใจหรือคล้ายใบฟักทอง กว้างประมาณ 20-25 ซม. แผ่นใบมีลักษณะเรียบ และหนา มีเส้นใบมองเห็นชัดเป็นเส้นเรียงซ้อนกันในแนวตั้งจากโคนใบถึงปลายใบ

ดอก

ดอกว่านนางคุ้มจะออกเป็นช่อจากตรงกลางของหัว ประกอบด้วยก้านดอกยาว 30-60 ซม. ก้านช่อดอกมีลักษณะกลม มีผิวเรียบมีไขเคลือบ ปลายก้านดอกเป็นช่อดอกที่มีดอกรวมกันเป็นกระจุกที่ส่วนปลาย แต่ละช่อมีดอกประมาณ 10-40 ดอก

ตัวดอกเป็นชนิดดอกแบบสมบูรณ์เพศที่มีเกสรทั้ง 2 ชนิด ในดอกเดียวกัน ที่ประกอบด้วยกลีบดอกสีขาว จำนวน 6 กลีบ กลีบดอกแต่ละกลีบมีขนาดเท่ากัน เป็นทรงรี มีปลายแหลม และมีโคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน ถัดมาภายในเป็นเกสรตัวผู้ที่มีสีเหลือง จำนวน 6 อัน ตรงกลางเป็นเกสรตัวเมียที่เป็นรังไข่ จำนวน 3 ช่อง และก้านชูเกสรขนาดเล็กด้านบน โดยเมื่อดอกบานจะส่งกลิ่นหอม

ผล และเมล็ด

ผลมีลักษณะทรงกลมค่อนข้างรีเล็กน้อย ผลมีสีเขียวเข้ม มักติดเมล็ดน้อยหรือบางต้นไม่พบการติดเมล็ดให้เห็นเลย

ประโยชน์

1. ใช้ปลูกเป็นไม้มงคล ด้วยความเชื่อที่ว่า เป็นว่านที่ช่วยปกป้องภัยอันตราย ป้องกันสัตว์ร้าย ป้องกันไฟไหม้บ้าน หรือสิ่งชั่วร้ายต่างๆไม่ให้ย่ำกรายเข้ามาภายในบ้าน จนเป็นที่มาของชื่อที่ว่า ว่านนางคุ้ม หรือ ว่านผู้เฒ่าเฝ้าบ้าน ที่เหมือนมีผู้เฒ่าคอยปกป้องลูกหลานภายในบ้าน รวมถึงมีความเชื่อว่าจะช่วยให้ทำมาค้าขายดีขึ้น

2. ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับใบ และประดับดอก เนื่องจาก ใบมีรูปทรงหัวใจที่มีสีเขียวสวยงาม ส่วนดอกก็มีความสวยงามไม่แพ้กัน ที่มีลักษณะแทงออกเป็นช่อยาว มีดอกสีขาวเกิดเป็นกระจุกที่ปลายก้านดอก

การปลูกว่านนางคุ้ม

การปลูกว่านนางคุ้ม สามารถปลูกได้ด้วยเมล็ด แต่สามารถปลูกด้วยการชำหัวที่ได้จากการตัดแบ่งหัว คล้ายการขยายพันธุ์ว่านสี่ทิศ ซึ่งทำได้ง่าย และสามารถขยายพันธุ์ได้ครั้งจำนวนมาก ทั้งนี้ การปลูกว่านนางคุ้มจะนิยมปลูกในกระถางเป็นส่วนใหญ่

การเตรียมดิน

ดินที่ใช้ปลูกในกระถางจะเป็นดินที่มีการผสมวัสดุอินทรีย์ต่างๆ เช่น แกลบ/แกลบดำ ขุ๋ยมะพร้าว และปุ๋ยคอก โดยใช้ผสมกับดิน

การขยายพันธุ์ด้วยการตัดแบ่งหัวชำ

วิธีขยายพันธุ์แบบนี้ ทำได้โดยนำหัวแก่ที่ใบร่วงหมดแล้วมาผ่าแบ่งหัวในแนวตั้ง โดยผ่าออกเป็นซีกๆ และแต่ละซีกต้องให้ผ่านตรงกลางฐานหัว ซึ่งจะได้รากติดมาในแต่ละซีก หลังจากนั้น นำแต่ละซีกปักลงปลูกในกระถางให้ดินกลบเหนือฐานหัวเล็กน้อย โดยรดน้ำ และดูแลจนกว่าจะได้ต้นใหม่ก่อนจะแยกลงปลูกในกระถางต่อ

ว่านรวยไม่เลิก

ว่านรวยไม่เลิก

ว่านรวยไม่เลิก   เป็นไม้อวบน้ำ ตระกูลเดียวกับกระบองเพชร ชอบดินร่วน ชอบแดดไม่จัดมาก และมีการระบายน้ำได้ดี ลักษณะของใบจะนิ่ม ๆ เหมือนยาง ด้านบนจะมีจุด ๆ สีเขียวเข้มบนพื้นใบสีเขียวอ่อนเหมือนใบเป็นรอยช้ำ การดูแลรักษาง่ายมาก ๆ แค่ให้แสงแดดรำไร ๆ ส่องถึงต้น และรดน้ำให้ชุ่มเพียงวันละ 1 ครั้งก็พอแล้ว เชื่อกันว่าบ้านไหนปลูกจะทำให้รวยตลอดไปเหมือนชื่อต้น และถ้าออกดอกเมื่อไร เชื่อกันว่าเจ้าของจะมีโชคลาภมาเกยถึงที่ 

เป็นไม้อวบน้ำ ใบมีลักษณะนิ่มๆ สีเขียวอ่อน มีลายจุดด่างๆ สีเขียวเข้มเหมือนนำมสีไปแต้มไว้บนใบ

ว่านชนิดนี้ ชอบแสงแดดรำไร ดินระบายน้ำดี ดูแลง่าย รดน้ำให้ดินชุ่มวันละ 1 ครั้งก็เพียงพอ รดน้ำตอนเย็น 1 ครั้ง ก็อยู่ได้อย่างสบายๆ

ดอกว่านรวยไม่เลิก ... เป็นดอกสีขาว ก้านดอกยาว ดอกตูมจะเก่ากันแน่นเป็นกลุ่ม หลายคนพูดว่า ... หากต้นว่านรวยไม่เลิก ออกดอกเมื่อใด เจ้าของจะมีลาภ

การขยายพันธุ์ว่านรวยไม่เลิก ... อ่านข้อมูลจากเว็บไซต์หลายเว็บที่เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับ "ว่านรวยไม่เลิก" ได้ความว่า เพียงแค่หักใบว่าน มาวางๆ ไว้บนดิน เวลาผ่านไป ก็จะมีหัวเล็กๆ โผล่ออกมาจากส่วนของใบที่ฉีกออก เพียงแค่นี้ ก็จะได้ต้นว่านเพิ่ม !!

ว่านนกยูง

ชื่อวิทยาศาสตร์

Maranta arundinacea L. cv. Variegata

วงศ์

MARANTHACEAE

ชื่อสามัญ

-

ชื่ออื่นๆ

ว่านนกขวา (แม่ฮ่องสอน) บุเรงนอง (กรุงเทพฯ) สาคูด่าง สาคูลาย

ลักษณะทั่วไป

เป็นพันธุ์ไม้ล้มลุกที่มีลำต้นใต้ดิน ลักษณะหัวว่านเป็นแง่งหรือเหง้าสีขาวคล้ายต้นสาคู เนื้อในหัวจะมีสีขาวออกเทา มีข้อเป็นปล้องๆ ยาว 10-15 ซม. สีเขียวสลับเขียวแก่ มีกาบก้านใบยาว ใบมีขนาดใหญ่ ลักษณะใบรูปรีขอบขนาน ปลายใบเรียวแหลมเป็นติ่งหนาม ขอบใบเรียบ โคนใบมนหรือตัด ใบอ่อนเกือบจะเป็นสีขาวล้วนๆ พื้นใบมีลายสีขาวเป็นแถบสลับกับลายสีเขียวเป็นแถบๆ พาดบนใบสวยงามคล้ายนกยูง

การปลูก

ใช้ดินร่วนปนทรายหรือดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดีเป็นดินปลูก กลบดินพอมิดหัวว่าน ไม่ต้องกดดินปลูกให้แน่น รดน้ำพอเปียกชุ่ม

การขยายพันธุ์

แยกต้นที่เกิดใหม่หรือเหง้าหัว

ความเป็นมงคล

ปลูกไว้ในบ้านเรือนเป็นสิริมงคล ป้องกันเสนียดจัญไรแก่ครอบครัวและผู้อยู่อาศัยภายในบ้าน ถ้านำหัวว่านมาเสกด้วยคาถา อุเทตะยันจะขุมา ๓ จบ แล้วนำหัวว่านติดตัวไปที่ใดๆ จะปลอดภัย แคล้วคลาดจากศัตรูและอันตราย เป็นว่านเสน่ห์มหานิยมทำให้ผู้คนสนใจ ทำมาค้าคล่อง

สรรพคุณทางยา

ใช้หัวต้มเป็นยาเพื่อแก้ร้อนใน รักษาเด็กที่เป็นอีสุกอีใส แก้เจ็บคอ

ว่านสิงหะโมรา

ว่านสิงหะโมรา

ชื่อวิทยาศาสตร์

Cyrtosperma johnstonii

วงศ์

ARACEAE

ชื่อสามัญ

-

ชื่ออื่นๆ

-

ลักษณะทั่วไป

มีหัวลักษณะคล้ายแง่งข่า แข็ง และมีสีแดงเรื่อๆ ลำต้นคล้ายต้นของผักหนาม ลำต้นกลม ไม่แตกกิ่งก้าน ต้นอาจสูงกว่า 1.5 เมตร ใบลักษณะคล้ายใบผักหนามเช่นเดียวกับลำต้น มีสีเขียว เส้นใบสีแดง ใบหนา ยาวรี ก้านใบสีเขียวมีหนามอ่อนๆ และมีจุดสีแดงเข้มตลอดทั้งก้านใบ ลักษณะดอกเป็นแท่งกลมยาว มีกาบหุ้มช่อดอกสีน้ำตาล เป็นดอกชนิดสมบูรณ์เพศอยู่รอบๆ แท่งดอก ผลมีเปลือกแข็งมากห่อหุ้มเมล็ดไว้ และมีเนื้อนุ่มๆ ห่อหุ้มภายนอกอีกชั้นหนึ่ง

การปลูก

ว่านสิงหะโมราจะเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทรายที่ระบายน้ำได้ดี ชอบความชื้นสูง รดน้ำแต่พอชุ่ม ควรให้ได้รับแดดรำไร เวลาปลูกให้กลบดินแต่พอมิดหัวเท่านั้น

การขยายพันธุ์

โดยการแยกหัว

ความเป็นมงคล

ว่านสิงหะโมรามีอานุภาพทางด้านป้องกันภูตผีปีศาจ

ว่านเสน่ห์จันทร์แดง

ว่านเสน่ห์จันทร์แดง เป็นว่านด้านเสน่ห์

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Homalomena rubescens Kunth.

วงศ์ : ARACEAE

ลักษณะทั่วไป : ต้น : เป็นพรรณไม้ล้มลุก ที่มีลำต้นเกิดจากหัวใต้ดิน ลำต้นตั้งตรง ไม่แตกกิ่งก้านสาขา

ต้น: โตประมาณ 1-2 นิ้ว และลำต้นสูงประมาณ 4 นิ้วนอกนั้นจะเป็นก้านใบและตัวใบ

ใบ : เป็นไม้ใบเดี่ยว แตกใบออกตรงส่วนยอดของลำต้น ซึ่งมีก้านใบเป็นสีแดงจะยาวกว่าแผ่นใบเสียด้วยซ้ำ ตรงโคนก้านใบจะเป็นกาบห่อหุ้มลำต้นอยู่ ลักษณะของใบเป็นรูปหัวใจปลายแหลม โคนใบเว้าลึก พื้นใบเป็นสีเขียวสด แต่เส้นใบเป็นสีแดง ขนาดของใบกว้างประมาณ 4-8 นิ้วยาว 6-12 นิ้ว

ดอก : ออกเป็นช่อ ตรงกลางต้น ลักษณะของดอกจะเป็นแท่งกลมและยาว ช่อดอกยาวประมาณ 3-4 นิ้ว อวบ และจะมีกาบสีแดงห่อหุ้มดอกเอาไว้

ผล : มีขนาดเล็ก และสด จับดูจะนุ่ม ๆ

การขยายพันธุ์ : เป็นพรรณไม้ในที่ร่มหรือแดดรำไร ชอบดินที่มีความชื้นสูงแต่ต้องระบายน้ำได้ดี ไม่ชอบน้ำขัง ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำหรือแยกหัว

ส่วนที่ใช้ : ทั้งต้น ใบ และหัว (เหง้า)

สรรพคุณ : ทั้งต้น จะมีสารเป็นพิษชนิดหนึ่งอยู่ฉะนั้นจึงใช้เป็นยาพิษ

ใบ ใช้รักษาแผล และเป็นพิษเช่นกัน

หัว (เหง้า) ใช้เป็นยาทาเฉพาะภายนอกเท่านั้น คือจะช่วยแก้โรคไขข้ออักเสบ

อื่น ๆ : เสน่ห์จันทน์แดงนี้เป็นพรรณไม้ที่มีพิษชนิดหนึ่ง ฉะนั้นจึงใช้รักษาเฉพาะโรคภายนอก ซึ่งเราจะสังเกตได้จากสรรพคุณของต้น

ว่านหนุมาน

ว่านหนุมาน

ชื่อวิทยาศาสตร์ Jatropha podagrica.

วงศ์ EUPHORBIACEAE

ชื่อสามัญ -

ชื่ออื่นๆ -

ลักษณะทั่วไป มีหัวป้อมกลมใต้ดิน ต้นขึ้นเป็นลำเดี่ยว มีกิ่งก้านบริเวณยอดของลำต้น ใบลักษณะคล้ายใบตำลึง แต่หนาและขนาดใหญ่กว่ามาก พื้นใบมีสีเขียวท้องใบมีขน หลังใบมีสีเขียวนวล และมีพรายปรอท เมื่อถูกแสงแดดจะเป็นเงาเหลื่อม ก้านใบและเส้นใบสีแดงเรื่อๆ ก้านดอกยาวสีแดง ลักษณะของดอกมีขนาดเล็ก ออกดอกเป็นกระจุกรวมกันเป็นช่อ สีแดง

การปลูก ว่านหนุมานจะขึ้นง่ายในดินปนทราย ชอบแดดจัด รดน้ำทุก เช้า–เย็น

การขยายพันธุ์ ขยายพันธุ์โดยการใช้หัว

ความเป็นมงคล เมื่อขุดหัวว่านโดยเสกคาถากำกับแล้วเก็บไว้ที่สูง เมื่อจะนำมารับประทานหรือฝนทาตัวก็ต้องเสกคาถากำกับ จะทำให้เกิดอานุภาพหนังเหนียวฟันแทงไม่เข้า และถ้าเอาหัวว่านมาแกะเป็นรูปพญานาคราช และเสกคาถากำกับ เมื่อพกติดตัวจะเป็นเมตตามหานิยม หรือแกะเป็นรูปพระก็จะป้องกันภัยอันตรายทั้งหลายได้ ควรปลูกในวันพฤหัสบดีข้างขึ้น